قرآن مجید به همراه ترجمه فارسی
برای موبایل شما (جاوا)
 

شرکت آسان افزار به مناسبت ماه رمضان نرم افزاری ویژه را تهیه کرده است . نرم افزار قرآن به همراه ترجمه قارسی برای موبایل یک نرم افزار فوق العاده است که جای خالی آن بر روی موبایل ها احساس می شد.
این نرم افزار جاوا می باشد و بر روی اکثر موبایل های فعلی قابل نصب و اجرا می باشد. از ویژگی های این نرم افزار می توان به :
- مشخص کردن مکی و یا مدنی بودن سوره
- علامت گذاری در بخش های دلخواه برای یادآوری دوباره
- جست و جو در بین آیات و سوره ها
- جست و جوی کلمه خاص در بین تمامی آیات و سوره ها
- علامت گذاری حروف با رنگی دیگر
- و…

لينک دانلود
براي دانلود، روي لينک بالا کليک سمت راست کرده و Save Target As را بزنيد.

نکته: فایل مورد نظر بصورت فشرده با پسوند های Zip یا Rar میباشد. لذا بعد از دریافت فایل ، آن را از حالت فشرده خارج و سپس با استفاده از دستگاه بلوتوث یا کابل و یا دستگاه کارت ریدر برروی گوشی موبایل خود Install نمایید.

 

ماشینی که دروغ را می‌بیند

از دیرباز آدمیان در فکر این بودند که روشی برای شناسایی دروغ از راست پیدا کنند. در زمان‌های مختلف و به تناوب آنها از ترفندهای بازجویی ، شکنجه ، روبرو کردن ، دقت در ظاهر و لحن صدا و روش‌های روانشناسانه برای این کار استفاده کردند. اما هیچ یک از این روش‌ها مستقیما ما را به حقیقت نمی‌رساند و با هیچ کدام نمی‌توانستیم اندرون افراد را ببینیم.
بازتاب آرزوهایمان را برای داشتن یک روش آسان و مستقیم کشف حقیقت ، می‌توانیم در برخی از داستان‌های طنز و همچنین علمی تخیلی ببینیم ، اما شاید واضح‌تر از هر جای دیگر، این آرزو در بینی پینوکیو تظاهر یافته باشد!:

«هاروی ناتان» یک اغذیه‌فروشی در چارلستون داشت. سال 2003 مغازه وی طعمه حریق شد. مغازه آقای ناتان بیمه بود ولی کارشناسان شرکت بیمه‌ای که وی با آن قرارداد بسته بود ، عقیده داشتند که حریق عمدی بوده و ناتان به قصد دریافت پول مبادرت به این کار کرده است.
گرچه قاضی دادگاه ، او را تبرئه کرد ولی شرکت بیمه با گذشت زمان زیاد ، هنوز حرف‌های آقای ناتان را باور نداشت و پولی به او پرداخت نمی‌کرد. ناتان به دنبال راهی بود که ثابت کند دروغ نمی‌گوید بنابراین به شرکتی در سن دیه‌گو با عنوان No Lie MRI مراجعه کرد. این شرکت ادعا می‌کند که امکان تشخیص مستقیم دروغ در ذهن آدمی را فراهم می‌سازد و این کار را با نقشه‌برداری از قسمت‌هایی از مغز که در دروغ و فریب نقش دارند ، انجام می‌دهد.
استاندارد قدیمی تشخیص دروغ پیش از این تستی به نام «چندنگار» Polygraph بود که به ندرت از سوی دادگاه به عنوان یک دلیل و شاهد ، مورد پذیرش قرار می‌گرفت. فشار خون ، میزان عرق و تعداد تنفس افراد مورد آزمایش در طی تست «چندنگار» برای پیدا کردن علایم احساسی دروغ ، اندازه‌گیری می‌شد تا دروغ‌گو بودن افراد اثبات شود.
اشکالی که این تست داشت این بود که افراد خاصی می‌توانستند با آموزش ، این علایم را تحت کنترل خود بگیرند.
مؤسس شرکت No Lie MRI می‌گوید که روش شرکت آنها می‌تواند از همه افرادی که به اشتباه متهم شوند حمایت کند ، خواه این فرد همسری باشد که به خیانت متهم شده باشد و خواه فردی که متهم به سرقت ناکرده باشد.
فناوری‌ای که این شرکت برای تشخیص دروغ از آن استفاده می‌کند سالهاست که در پزشکی برای درمان و پژوهش در مورد بیماری‌های مغز مورد استفاده قرار می‌گرفته است و MRI عملکردی نام دارد.
به صورت ساده مکانیسم کشف دروغ به وسیله MRI عملکردی را می‌توان به این ترتیب توضیح داد : وقتی شخصی دروغ می‌گوید نخست باید مغزش را از گفتن حقیقت بازدارد و در مرحله بعد دروغ بسازد. این کار باعث می‌شود که جریان خون بیشتری به مناطق خاصی از مغز برود. فناوری MRI عملکردی می‌تواند این افزایش جریان خون را شناسایی کند.

برای تشخیص درستی عملکرد این روش برای تشخیص افراد خطارکار و بی‌گناه ، آزمایش‌هایی انجام شد که نشان داد این روش 90 تا 95 درصد ، صحت دارد.
گرچه فناوری MRI عملکردی هنوز از لحاظ قانونی ، مورد پذیرش دادگاه‌ها قرار نمی‌گیرد ولی انتظار می‌رود به زودی در موارد امنیتی و بازجویی از افراد تهدیدکننده امنیت ملی و موارد توهین و افترا بازار قابل توجهی را نصیب خود کند.

منبع : ABC News
سایت شرکت No Lie MRI

 قانون براي موفقيت در شركتها

"سفر 1000 مایلی باید با اولین گام آغاز شود." فیلسوف چینی لائوتزو این جمله را طی قرن ششم قبل از میلاد گفته است. توصیه ای فوق العاده است که طی سالیان سال همچنان پابرجا مانده است. همین که مشغول خواندن این مقاله هستید—یک قدم برمی دارید—باعث می شود از رقیبانتان جلو افتاده و بر آنها ارجحیت پیدا کنید.
شما میتوانید هم از گذشته و هم از دیگران، و حتی از موفقیت ها و شکست های خودتان در گذشته، درس عبرت گیرید. عبرت گرفتن باعث می شود بتوانید با شتاب بیشتری از راه به سمت کار درست عبور کنید، و کار درست است که باعث می شود شما بالاتر از سایرین قرار گیرد.
سعی و تلاش برای ترفیع و ترقی در شرکت، با خطرات و ماجراهای بسیاری همراه است. هیچ فرمول جادویی وجود ندارد که موفقیت شما را در این راه تضمین کند. برای این کار، فقط یکسری قانون های سیاه و سفید است که اگر می خواهید به موفقیت برسید، باید از آنها پیروی کنید.
در اینجا این 10 قانون مفید را آورده ام که حاصل تجربه های 20 ساله ی من با شرکت های بسیار بزرگ است. قبل از اینکه این 10 قانون را شروع کنم، یک قانون اصلی را باز هم متذکر می شوم و آن هم سخت و خردمندانه کار کردن است.

قانون اول: هیچ کس مستحق هیچ چیز نیست!
این را به گوشتان بسپارید: هیچ کس در شرکت مستحق آنچه دارد نیست. اگر تصور می کنید که مستحق مقامی بالاتر، پول بیشتر، یک شرکت بزرگتر و...هستید، خیر نیستید.
کار و تجارت هیچ رابطه ای با استحقاق ندارد—همه چیز به پیشرفت و موفقیت بستگی دراد. اگر همیشه کارهایتان را به درستی و بدون اشتباه انجام دهید، مطمئناً پاداشتان هم در راه خواهد بود.

قانون دوم: از زمانتان بیشترین بهره را ببرید
اگر از نظر زمانی به کارتان تعهد نداشته باشید، مطمئناً جلو نخواهید افتاد. شرکت های حرفه ای و بزرگ تعهد و همکاری افراد برحسب چگونگی گذران وقت آنها در شرکت تخمین می زنند. پس زمانتان را تنظیم کنید و تا می توانید در وقت موجود کارهای مفید انجام دهید.
اگر شما اینکار را نکنید، کسی که به اندازه ی شما باهوش و زیرک است این کار را میکند. البته من موافق کار در تعطیلات آخر هفته نیستم اما بعضی وقت ها کمک بسیار خوبی است. شما شنبه تا پنجشنبه تقریباً 60 ساعت کار می کنید، سعی کنید تا می توانید از این 60 ساعت بهره ی کافی ببرید و سخت کار کنید و تا حد ممکن از کار کردن در ساعات آخر هفته خودداری کنید.
مهم نیست که شغلتان چیست، کمی سخت کوشانه تر و طولانی مدت تر در ایام کاری کار کنید.

قانون سوم: در جنگ با رئیستان شما برنده نمی شوید
یکی از راه های خیلی آسان برای از بین بردن کارتان مشاجره و دعوا با رئیستان است. مطمئن باشید که تحت هیچ شرایطی شما برنده ی میدان نواهید بود.
البته عدم توافق و مباحثه بسیار سالم است و گاهي کمک می کند تا شرکت ها و افراد تصمیمات عاقلانه تری بگیرند. مطمئناً شما هم بحث های زیادی با رئیستان خواهید داشت. هر چقدر می خواهید بحث کنید اما نگذارید کار به مشاجره و دعوا بکشد. می توایند نقطه نظرات خود را پیشنهاد دهید اما سعی کنید همیشه نظر نهایی رئیستان را اجرا کنید.

قانون چهارم: رئیستان را بشناسید
چه چیز بهتر از این است که رئیستان را آگاه نگاه دارید؟ رئیستان کدام را می پسندد، یک ایمیل کوتاه، تماس تلفنی، ایمیل صوتی،... یا ترکیبی از برخی از این موارد؟ اگر نمی دانید، تلاش کنید تا متوجه شوید. قانون اول برای برقراری ارتباط با رئیستان این است که آنطور که دوست دارند با آنها رفتار کنید.

قانون پنجم: کتاب بخوانید—کارشناس شوید
کارشناس شدن در هر موضوعی کاری بسیار ساده است. 5 کتاب در مورد آن موضوع بخوانید و متوجه خواهید شد که دیگر همه چیز را در مورد آن موضوع می دانید. بهترین کتاب های موجود در رابطه با کار و تجارت را مطالعه کنید. همیشه در جستجوی جدیدترین کتاب ها گوش به زنگ باشید.

قانون ششم: ارقامتان را بدانید
اعداد و ارقام هیچگاه دروغ نمی گویند. مدیرعاملان و هیئت اجرایی باید همیشه از حساب و کتاب های خود باخبر باشند تا وقتی از آنها سوال شد، بتوانند از موقعیت خود از نظر مالی دفاع کنند. اگر به کمک احتیاج داشتید، از دیگران بخواهید. کار دشواری نیست و برای موفقیتتان ضروری است.

قانون هفتم: درخواست بررسی عملکرد دهید
اگر کارتان را تازه شروع کرده باشید، به طور روتین بررسی عملکرد به شما می دهند اما پس از گذشت چند سال و ارتقاء شما به مقام های بالاتر اینکار متوقف می شود. اما شما باید خودتان درخواست بدهید و بررسی عملکردتان را بگیرید. همچنین میتوانید گهگاه رئیستان را به ناهار دعوت کنید درمورد عملکردتان در شرکت و نقاط ضعف و قدرتتان نظر او را جویا شوید. حتی اگر رئیستان کسی نباشد که رو در رو مسائل را بازگو کند، باز هم نکاتی را خواهید فهمید که می توانید روی آنها کار کنید.

قانون هشتم: سیاست ها را بپذیرید
سیاست های شرکتی برای بقای زندگی آن لازم هستند، و هرچه شرکت بزرگتر باشد این سیاست ها نیز پیچیده تر می شوند. در یک شرکت، همه سعی دارند که جلو بیفتند و بر دیگران ارجحیت پیدا کنند. هرکس استراتژی خاص خود را دارد که زاینده ی سیاست های مختلف است. برخی سیاست های کثیفی دارند، و شما باید طرفتان را خوب بشناسید و برای مقابله با آنها استراتژی های مخصوص ابداع کنید.

قانون نهم: شیرین کاری های الکی نکنید
شیرین کارها افرادی هستند که معمولاً بیش از اندازه به یک موضوع می پردازند که معمولاً به زیان دیگران و به نفع خودشان است. اگر حتی یکبار چنین کاری مرتکب شوید، دیگران تصور بدی درموردتان خواهند کرد و از چشم همه خواهید افتاد.

قانون دهم: خود را برای یک سخنرانی بزرگ آماده کنید
در شرکت ها معمولاً اتفاق نمی افتد که بتوانید برای بیش از یک یا دو نفر سخنرانی کنید، اما اگر چنین موقعیتی دست داد، همه ی تلاشتان را کرده و خود را برای آن آماده کنید. سعی کنید پیام خود را کوتاه و مفید بگویید. سخنرانی های طولانی را کسی راغب به گوش کردن نیست.
منصب های زیادی به خاطر سخنرانی بد از دست می روند. آمادگی قبل از سخنرانی و شناخت حضار و شنوندگان امری بسیار مفید خواهد بود. در این زمینه به خاطر داشته باشید که:
برای آماده سازی خود زمان بگذارید
شنوندگانتان را بشناسید
پیامتان را به شکلی ساده ارائه دهید
پیشنهاد و نتیجه گیری در سخنرانیتان داشته باشید
در آخر سخنرانی، اظهارات خود را به طور خلاصه مطرح کنید
سر وقت سخنرانی خود را به اتمام برسانید
از شنوندگانتان در آخر کار تشکر کنید

از نردبان ترقی بالا بروید
حالا که قانون های لازم براي موفقیت را دانستید، کار خود را شروع کنید. باز هم تکرار می کنم، عبرت گرفتن باعث می شود بتوانید با شتاب بیشتری از راه به سمت کارِ درست عبور کنید، و کار درست است که باعث می شود شما بالاتر از سایرین در شرکت قرار گیرید. پس عجله کنید!

"آنتوان" در بیابانی زندگی می کرد که مرد جوانی به او رسید و گفت:

- پدر ، هرچه داشتم فروختم و پولش را به فقرا دادم.فقط چند تکه چیز نگه داشتم که برای زندگی در این جا به دردم می خورد. دلم می خواهد شما راه رستگاری را نشانم دهید.

"آنتوان"قدیس از آن جوان خواست که همان چند تکه چیزی را هم که نگه داشته بود بفروشد و با پول آن مقداری گوشت از شهر بخرد و در مراجعت از شهر ، گوشت ها را با نخ به بدنش ببندد.

جوان مطابق این راهنمایی عمل کرد . هنگامی که به بیابان بر می گشت ، سگ ها و بازها به هوای گوشت به او حمله کردند . وقتی به پدر روحانی رسید ، گفت :

- من آمدم!

و بدن مجروح و لباس پاره اش را به او نشان داد. قدیس گفت:

- کسانی که راه جدیدی را در پیش می گیرند و در همان حال می خواهند که اندکی از زندگی گذشته را هم حفظ کنند ، عاقبت به خاطر گذشته شان به رنج می افتند

 

 

بایزدی بسطامی روزی گفت : خدایا من شصت سال است که تو را دوست دارم .

 

جواب آمد : ای بایزید ما تو را از صبح ازل دوست داریم !

 

 

 

 

اگر بتوانی در برابر طوفانهایی که عشق به پا میکند پایدار بمانی زندگیت شروع به رشد میکند. و با بیشتر شدن ایستادگی تو در برابر موانع و مشکلات وقتی که چنان عمیق ریشه بدوانی که هیچ چیز نتواند تو را در هم بشکند و در برابر تمام بحرانها منسجم و استوار بمانی، سپاسگزار عشق خواهی شد، زیرا تنها از راه آن مشکلات بوده که این انسجام و استواری ایجاد شده است.

و انگاه تو شروع به فراتر رفتن از عشق میکنی و این همان معنای جذابیت است.آنگاه که تو عشق بورزی ولی عشق نتواند هیچ مشکلی برای تو ایجاد کند، جذاب میشوی. بدن، ذهن و روحت زیبایی خیره کننده ای می یابند. این سه در هماهنگی پرجذبه به هم میپیوندند. اما اگر از عشق دوری کنی راهی نخواهی یافت.

هرگز از عشق و مشکلاتی که به بار می آورد نگریز. با آنها رو در رو شو. مشکلها و دردسرها را بپذیر اما در عین حال آرام و آسوده باقی بمان

روزی مارتین با چهره ای بسیار غمگین به خانه آمد ، همسرش می پرسد : چه شده ؟ چرا این قدر ناراحتی ؟ مارتین لوترکینگ با دلگیری خاصی می گوید : هیچی !

 

چند لحظه بعد همسرش در حالی که لباسش را عوض کرده بود و لباس مشکی مخصوص عزا پوشیده بود ، آمد . مارتین با تعجب می پرسد : چی شده ؟ چرا لباس عزا بر تن داری ؟ زنش می گوید : نمی دانی ! او مرده ! مارتین می گوید : کی ؟ همسرش جواب می دهد : خدا . مارتین با تعجب می پرسد : این چه حرفی است که می زنی ؟ همسرش می گوید : اگر خدا نمرده ،  پس چرا این قدر غمگینی

 

 

چقدر می توانیم رشد كنیم؟   

روزی تصمیم گرفتم كه دیگر همه چیز را رها كنم.شغلم را٬دوستانم را،زندگی ام را ! 
به جنگلی رفتم تا برای آخرین بار با خدا ‏صحبت كنم . به خدا گفتم : آیا می توانی دلیلی برای ادامه زندگی برایم بیاوری ؟

و جواب ‏او مرا شگفت زده كرد. او گفت : آیا درخت سرخس و بامبو را می ‏ بینی؟

پاسخ دادم : بلی .

فرمود : ‏هنگامی كه درخت بامبو و سرخس راآفریدم، به خوبی ازآنها مراقبت نمودم . به آنها نور ‏و غذای كافی دادم. دیر زمانی نپایید كه سرخس سر از خاك برآورد و تمام زمین را فرا ‏گرفت اما از بامبو خبری نبود . من از او قطع امید نكردم . دردومین سال سرخسها بیشتر ‏رشد كردند و زیبایی خیره كننده ای به زمین بخشیدند . اما همچنان از بامبوها خبری نبود. ‏من بامبوها را رها نكردم. در سالهای سوم و چهارم نیز بامبوها رشد نكردند . اما من ‏باز از آنها قطع امید نكردم. در سال پنجم جوانه كوچكی از بامبو نمایان شد. در ‏مقایسه با سرخس كوچك و كوتاه بود. اما با گذشت 6 ماه ارتفاع آن به بیش از 100 فوت ‏رسید. 

۵ سال طول كشیده بود تا ریشه های بامبو به اندازه كافی قوی شوند. ریشه هایی ‏كه بامبو را قوی می‏ ساختند. و آنچه را برای زندگی به آن نیاز داشت را فراهم می ‏كرد.

‏خداوند در ادامه فرمود : آیا می ‏ دانی در تمامی این سالها كه تو درگیر مبارزه با ‏سختیها و مشكلات بودی در حقیقت ریشه هایت را مستحكم می ‏ساختی .من در تمامی این مدت ‏تو را رها نكردم .

همانگونه كه بامبو ها را رها نكردم. ‏هرگز خودت را با دیگران ‏مقایسه نكن. بامبو و سرخس دو گیاه متفاوتند . اما هر دو به زیبایی جنگل كمك می ‏ كنند.

‏زمان تو نیز فرا خواهد رسید. تو نیز رشد می ‏ كنی و قد می ‏كشی. ‏از او پرسیدم : من ‏چقدر قد می‏ كشم. ‏در پاسخ از من پرسید : بامبو چقدر رشد می ‏ كند؟
جواب دادم : هر ‏چقدر كه بتواند.

یك برگ توت در اثر تماس با نبوغ انسان به ابریشم تبدیل می شود.



یك مشت خاك در اثر تماس با نبوغ انسان به قصری بدل می شود.



یك درخت سرو در اثر تماس با نبوغ انسان دگرگون می شود و شكل معبدی می گیرد.



یك رشته پشم گوسفند در اثر تماس با ابتكار انسان به صورت لباس فاخر در می اید.



اگر در برگ ٬خا ك٬ چوب و پشم این امكان هست كه ارزش خود را از طریق انسان صد برابر بلكه هزار برابركند.

 

آیا من نمی توانم با این بدن خاكی كه نام مرا حمل می كند ٬ چنان كنم

رسيدن به موفقيت، قدرت و هر چيز خوب ديگري در اين دنيا آرزوي مشترك بيشتر انسانهاست ولي با اين حال هنوز اكثريت انسان ها از وضعيت مالي، فكري و روحي مناسبي برخوردار نيستند. در دنيايي كه ما انسان ها در آن زندگي مي كنيم فرصت هاي زيادي براي رسيدن به موفقيت وجود دارد ولي متأسفانه كمتر كسي مي تواند از اين فرصت ها به نفع خود استفاده كند. متأسفانه انسان ها بيشتر در رؤياي رسيدن به موفقيت زندگي مي كنند تا اين كه بخواهند براي رسيدن به آن تلاشي از خود نشان دهند. حقيقتي كه هر انساني در راه رسيدن به موفقيت بايد همواره به آن توجه كند اين است كه نه كسي شانسي و از روي اتفاق به موفقيت مي رسد و نه كسي به همين صورت موفقيت هاي خود را از دست مي دهد. اين موضوع بيانگر اين مطلب است كه رسيدن به موفقيت خود مراحلي دارد و فقط كساني كه از اين موضوع باخبرند که مي توانند اميدوار به دستيابي به آن باشند.

افكار همه چيز شماست
با كمي مطالعه و تحقيق در زندگي بيشتر انسان هاي موفق جهان به اين نتيجه مي رسيم كه پشتكار داشتن و سخت كوش بودن ويژگي مشترك تمام انسان هاي موفقي است كه تا به حال روي كره زمين زندگي كرده و مي كنند. اگر در زندگي بيشتر انسان هاي موفق جهان نگاهي بيندازيد به اين نتيجه مي رسيد كه بيشتر آنها در ابتدا به اشخاصي خانه به دوش شبيه بوده اند اما در عين حال افكاري سلاطين گونه داشته اند! بنابراين اگر شما هم مي خواهيد به موفقيت برسيد (بسته به اين كه موفقيت براي شما چه مفهومي دارد) بايد جنس ذهنيت شما از افكار مثبت و اميد به آينده باشد تا شما بتوانيد با اشتياق و طراحي برنامه اي مناسب براي رسيدن به آن تلاش كنيد. ......

1.     تسلط بر نفس از فرمانروايي بر نفوس مشكل تر است.
2.     اگر براي تغيير زندگي خود مصمم هستيد، براي تغيير محيط خود نيز مصمم شويد.
3.     اجازه ندهيد كه ديگران با اعمالشان اعتماد به نفس را از شما بگيرند.
4.     راز پيروزي انسان داشتن اعتماد به نفس است.
5.     شكست همان شكست خوردن نيست، شكست كاري صورت ندادن است.
6.  اگر شما جزو افرادي هستيد كه از برخورد نگاه مي هراسيد به اين معناست كه يا ريگي به كفش داريد يا اعتماد به نفستان متزلزل شده است.
7.     اگر با اطمينان زندگي كنيد ، اعتماد به خود و اعتماد به ديگران را مي آموزيد.
8.     با اعتماد به نفس انتظار وقوع چيزي را داشته باشيد تا در جهان پيرامونتان امكان وقوع پيدا  كند.
9.     ذهن ناخودآگاه شما با توجه به اين كه چگونه آن را برنامه ريزي كنيد مي تواند شما را به پيش ببرد و يا از پيشرفت باز دارد.
10. معيار ايمان به خود، توانايي استقامت در برابرسختي ها، شكست ها و نااميدي هاست.
11. پيش فرض هاي  نادرست ريشه شكست ها هستند . شهامت محك زدن پيش فرض هاي خود را داشته باشيد.
12. هرگز خودتان را دست كم نگيريد. وقتي كس ديگري ازعهده كاري برآمده باشد، به احتمال زياد شما هم مي توانيد از عهده آن برآييد.
13. نام شما زيباترين صوت در زندگي شماست . آن را با غرور بر زبان آوريد.
14. رمز اعتماد به نفس و شناخت صحيح ، عملكرد عالي است.
15. براي كسب اعتماد به نفس و احترام به خود، توانايي شما در به دست آوردن استقلال مالي ضروري است.

برخي اوقات استرس منجر به پيامـدهاي تـهديـدكنـنده سلامتي مي‌گردد اما حقيقت بيرحم اين مي‌باشد كـه در دنياي رقابت‌آميز امروزه استرس به يك امـر اجتـناب‌ناپذير بـدل شـده اسـت.

يـك پـژوهـش بين‌المللي در رابـطه با نـگرانـي و دلـواپسـي‌هاي مردم نـشان داده است كـه 40 درصد اوقات نگراني ما در مورد مسائلي است كه هيچـگاه بـه وقـوع نخواهد پيوست و 30 درصد نـگراني‌هاي مــا در مورد مسائلي مي‌باشد كه به پايان رسيده‌اند و درگذشته روي داده‌اند. 12 درصد نگراني‌هاي بـي‌مورد در رابطه با سـلامـتي است و 10 درصد نگراني‌هاي متفرقه. تـنـهـا 8 درصد باقيمانده از نگراني‌هاي ما بجا و توجيه‌پذير هستند.
هر چند در صورتي كه شما در گرداب نگراني گرفتار گرديـد راه‌حلي براي رهايي يافتن از آن موجود است و آن تكنيك توقف افكار مي‌باشد، تـكنيكي كه با آن مي‌توان به جنـگ افكار آشفته و مستمر رفت. اين تكنيك مستلزم زمان، شكيبايي و ممارست مداوم است. افـكار مزاحم به آساني دست از سر شما بر نخواهند داشت بنـابرايـن به محض آنكه با يك انديشه مشكل‌ساز مـواجـه شـديد در آن وقفه ايجاد كنـيـد. ايـن عـمل منـجــر به كاهش تدريجي در تـكرار آن گشته و سرانجام سبب محو آن مي‌گردد. ابتدا افكاري را انتخاب كنيد كه زياد استـرس‌زا نـبـاشد سپس به‌تدريج به سراغ افكار تنش‌زا‌تر برويد تا به‌تدريج بر اين تكنيك تسلط يابيد. در كنار تكنيك توقف افكار، شما مي‌توانيد از نكات ذيل براي كنترل افكار منفي خود سود ببريد:
1 - رويداد آينده را در ذهن مجسم كنيد: شما قادريد از روي تـجـارب گـذشتـه تـعيين كنيد كه يك واقعه خاص و يا فردي كه دلواپسش هستيد چـگونـه و به چه طريق شما را تحت‌تاثير خود قرار خواهد داد. با اين عمل آمـادگي واكـنش نـشـان دادن شـمـا افـزايش مي‌يابد.
2 - هدف خود را تعيين كنيد: مشكل خود را مشخص كـرده و به روي تـمـام جـزئـيـات آن بينديشيد و براي آن تدابير مناسبي اتخاذ كنيد. براي مثـال از قـبل خود را آماده كنيد كه چگونه با انتقاد برخورد كنيد بدون آنكه دلخور شويد.
3 - پيش از رويداد تمرين كنيد: در صورتي كه كاملا تمرين كنيد مي‌توانيد مطمئن گرديد يك عملكرد بي‌نقص را ارائه خواهيد كرد.
4 - توسط يك فعاليت فرح بخش به خودتان استراحت دهيد: هـنگامي كه براي يك فعاليت استرس‌زا آماده مي‌گرديد به خودتان زنگ تفريح بدهيد. به پياده‌روي برويد و يا به موسيقي گوش دهيد.
5 - انتظار بدترين‌ها را داشته باشيد: بـه بدترين و غير منتظره‌ترين اتفاقي كه ممكن است روي دهد بينديشيد و البته راه‌هايي كه مي‌توانيد با آنها مقابله كنيد.
6 - پيش از واقعه آرامش خود را حفظ كنيد: درسـت پـيـش از واقـعـه آسـوده‌خـاطــر بـاشيد يك نفس عميق و آهسته بكشيد، مشت‌ها و آرواره‌هاي خـود را شـل كـنـيـد و در صورتي كه پاها را بروي هم انداخته‌ايد از روي هم برداريد و بگذاريد تمام بدنتان ريلكس گردد.
7 - انتظار اندكي استرس را داشته باشيد: مـقدار انـدكي اسـترس عملكرد را بهبود بخشيده و كارايي را افزايش مي‌دهد.
8 - برنامه‌ريزي كنيد: دلـواپسـي هيـچ چيـز را حـل نـكرده و شـرايـط و نـتيجه نـهايي را نمي‌تواند تغيير دهد. تنها راه‌حل از طريق عمل مي‌باشد، بـنـابـر اين به‌جاي آنكه نگران مسائل مالي خود باشيد براي بهبود شرايط مالي خـود برنامه‌ريزي كرده و دست به‌كار گرديد.
9 - لبخند بزنيد و زندگي خود را زياد جدي نگيريد: حـس شوخ طبـعـي به شما كمك مي‌كند تا بر دلواپسي چيره گرديد. خنديدن همچنين سبـب تـوليد آنـدورفين مي‌گردد كه سبب تخفيف درد شده و ايجاد حس آرامش و سرور مي‌كند. لطيفه تعريف كنيد و يا فيلم كمدي نگاه نماييد. 

منظور و هدف اصلي بخشودن اين است كه به خودتان اجازه دهيد كه به پيش برانيد. چنانچه عفو نكنيد،همچنان به بند خشم و درد ِ ناشي از آن رويداد گرفتار هستيد. شما بيش از آنچه كه حقتان است،براي آن درد ارج و ارزش قائل مي شويد. اگر شما تمايل نداشته باشيد،كه علت ِ به سر بردنتان در درد و رنج را تائيد و تصديق كنيد،عشق و مهرباني درونتان و همه آنچه كه به جانب شما سوق يافته است،بي مفهوم و بي معني خواهد بود. درد و رنج تان را مورد عفو و بخشش قرار دهيد و مركب زندگي را برانيد.

روزی مرد نابینایی روی پلههای ساختمانی نشسته و کلاه و تابلویی را در کنار پایش قرار داده بود روی تابلو خوانده میشد: من کور هستم لطفا کمک کنید . روزنامه نگارخلاقی از کنار او میگذشت نگاهی به او انداخت فقط چند سکه درداخل کلاه بود . اوچند سکه داخل کلاه انداخت و بدون اینکه ازمردکور اجازه بگیرد تابلوی اورا برداشت آن را برگرداند و اعلان دیگری  روی آن نوشت و تابلو را کنار پای او گذاشت و آنجا را ترک کرد. عصرآنروز روز نامه نگار به آن محل برگشت و متوجه شد که کلاه مردنابینا پر از سکه و اسکناس شده است مرد نابینا از صدای قدمهای آن خبرنگار را شناخت وخواست اگر او همان کسی است که آن تابلو را نوشته بگوید ،که بر روی آن چه نوشته است؟روزنامه نگار جواب داد:چیز خاص و مهمی نبود، من فقط نوشته شما را به شکل دیگری نوشتم و لبخندی زدو به راه خود ادامه داد.مرد نابینا هیچوقت ندانست که او چه نوشته است ولی روی تابلوی او خوانده میشد:
 امروز بهار است، ولی من نمیتوانم آنرا ببینم !!!!!

وقتی کارتان را نمیتوانید پیش ببرید استراتژی خود را تغییر بدهید خواهید دید بهترینها ممکن خواهد شد باور داشته باشید هرتغییربهترین چیزبرای زندگی است حتی برای کوچکترین اعمالتان ازدل ،فکر،هوش و روحتان مایه بگذارید این رمز موفقیت است …. لبخند بزنید

 

 

 

سنگی که طاقت تیشه را ندارد تندیس زیبائی نمی شود. فقط یکبار فرصت داری تا از وجودت تندیس زیبا

 

بسازی. پس،از زخم تیشه خسته نشو.

 

 

 

 

 

آنچه زیباست عزیز نیست بلکه آنچه عزیز است زیباست.

                                                                                                 مهرناز

1. موفقيت افراد بيش از آنكه به ميزان هوش آنها بستگي داشته باشد به ميزان اشخاص بستگي دارد.
2. همه ما بيش از آنكه متوجه خود باشيم محصول تفكرات پيرامون خويش هستيم پس بايد اين تفكرات را تقويت كنيم.
3. امرسون مي گويد : مردان بزرگ كساني هستند كه مي دانند انديشه ها بر جهان حكم مي رانند.
4. ميلتون در بهشت گمشده مي گويد : ذهن بر تخت خود نشسته است و مي تواند درون خود بهشتي از جهنم و جهنمي از بهشت بر پا كند.
5. كساني كه خود را در رده دوم مي بينند ، زندگي و كارهايشان هم در رده دوم باقي مي ماند.
6. نگذاريد فكرتان عليه شما به كار افتد ، در عوض كوشش كنيد كه آنرا به خدمت بگيريد.
7. اولين رمز موفقيت ايمان و اعتقاد به تواناييهاي خويش است.
8. افراد موفق آدمهاي معمولي هستند كه از اعتماد به نفس و ايمان بيشتري برخوردارند.
9. پايداري و پشتكار95% از توانايي را تشكيل مي دهد
10. از انيشتين پرسيدند : يك مايل چند فوت است؟ پاسخ داد :چرا بايد مغزم را از اطلاعاتي پر كنم كه مي توان در عرض دو دقيقه از هر كتاب مرجعي يافت. پس اطلاعات بهينه و به جا را در فكر خود جايگزين اطلاعات بيهوده سازيد.
11. ذهن انسان براي فكر كردن است نه براي انبار كردن اطلاعات.
12. اقدام ترس را از ميان بر مي دارد.
13. براي موفقيت و نفوذ بهتر به ميان ديگران اقدامات زير را در زندگي روزمره به كار گيريد:
•        هميشه در رديف هاي جلو بنشينيد.
•        مستقيماً به چشم ديگران نگاه كنيد.
•        بلند و قاطع سخن بگوييد.
•        خنده رو باشيد.
•        انعطاف پذير باشيد.
14. براي نفوذ بر قلب هاي افراد نكات زير را به كار گيريد:
•        افراد در هر سني كه باشند تشنه تعريفند.
•        در تعريف از ديگران زياده روي و مبالغه ننماييد.
•        خودتان را آنگونه كه هستيد بنگريد و ديگران را آنگونه كه بايد باشند بنگريد.
 15. وقتي كه فكر كنيد چيزي غير ممكن است فكرتان در پي آنست كه دلايلي بيابد كه اين مطلب را اثبات كند ، ولي هنگامي كه ايمان داشته باشيد ، ايماني حقيقتي انكار نشدني است ، فكرتان راه هاي انجام آن كار را مي يابد.
 16. وقتي كاري را شروع مي كنيد ، زياد مهم نيست كه از آن چه ميدانيد ، مهم اين است كه وقتي كارتان را شروع مي كنيد ، چه چيزهايي ياد مي گيريد و چه طور از آنها استفاده مي نماييد.
 17. انسان هاي بزرگ گوش كردن را به انحصار خود در مي آورند.
 18. انسان هاي كوچك حرف زدن را به انحصار خود در مي آورند.
19 . رهبران بزرگ بيشتر وقت خود را صرف نصصيحت شدن مي گذرانند تا نصيحت كردن.
20. براي به حركت در آوردن ديگران اول بايد خودتان را به حركت در آوريد.
21. براي موفق بودن بايد احساس ارزشمند بودن كنيد.
22. نكات مهم زير را براي موفق شدن به كار ببنديد:
•        قدر داني و تشكر را از ياد نبريد.
•        تعريف و تجيد از ديگران را از ياد نبريد.
•        افراد را محترمانه مورد خطاب قرار دهيد.
•        افتخارات را در انحصار خويش قرار ندهيد.
23. موفقيت هر شخص به حمايت ديگران بستگي دارد.

 

می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند

ستایش کردم ، گفتند خرافات است

عاشق شدم ، گفتند دروغ است

گریستم ، گفتند بهانه است

خندیدم ، گفتند دیوانه است

دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم

 

ای جاودانه ترین . . .

 آن گاه كه عشق زمینی را تجربه می كردم ، دلم چیزی فراتر می خواست .

 خط بطلان بر تمام آن ها كشیدم و دل در گرو عشق تو سپردم .

 نوری از عشق تو مرا در گرفت . چه عشقی و چه حلاوتی ، چه نعمتی . . .

خداوندا ! عشقت را از من دریغ نكن .

 

 

یك تاجر آمریكایی نزدیك یك روستای مكزیكی ایستاده بود كه یك قایق كوچك ماهیگیری از كنارش رد شد كه توش چند تا ماهی بود .
از مكزیكی پرسید : چقدر طول كشید كه این چند تا رو گرفتی ؟
مكزیكی : مدت خیلی كمی .
آمریكایی : پس چرا بیشتر صبر نكردی تا بیشتر ماهی گیرت بیاد ؟
مكزیكی : چون همین تعداد برای سیر كردن خانواده ام كافیه .

آمریكایی: اما بقیه وقتت رو چیكار می كنی ؟
مكزیكی : تا دیر وقت می خوابم ، یه كم ماهی گیری می كنم . با بچه ها بازی می كنم . بعد میرم توی دهكده می چرخم ، یه لیوان شراب می خورم و با دوستان شروع می كنیم به گیتار زدن . خلاصه مشغولم به این نوع زندگی !

آمریكایی : من تو هاروارد درس خوندم و می تونم كمكت كنم . تو باید بیشتر ماهی گیری كنی . اون وقت می تونی با پولش یه قایق بزرگتر بخری و با درآمد اون چند تا قایق دیگر هم بعدا اضافه میكنی . اون وقت یه عالمه قایق برای ماهیگیری داری !
مكزیكی : خوب ، بعدش چی ؟
آمریكایی : به جای این كه ماهی ها رو با واسطه بفروشی اونا رو مستقیما به مشتری ها می دی و برای خودت كار و بار درست می كنی ... بعدش كار خونه راه می اندازی و به تولیداتش نظارت می كنی ... این دهكده كوچك رو هم ترك می كنی و می روی مكزیكوسیتی ! بعدش لوس آنجلس ! و از اونجا هم نیو یورك ... اونجاست كه دست به كارهای مهم تری هم می زنی ...
مكزیكی : اما آقا ! این كار چقدر طول می كشه ؟
آمریكایی : پانزده تا بیست سال !
مكزیكی : اما بعدش چی اقا ؟
آمریكایی : بهترین قسمت همینه ، موقع مناسب كه گیر اومد میری و سهام شركتت رو به قیمت خیلی بالا می فروشی ! این كار میلیون ها دلار برات عایدی داره .
مكزیكی : میلیون ها دلار ! خب ، بعدش چی ؟
آمریكایی : اون وقت بازنشسته می شی ! می ری یه دهكده ساحلی كوچیك ! جایی كه می تونی تا دیر وقت تا دیر وقت بخوابی ! یه كم ماهیگیری كنی . با بچه هات بازی كنی ! بری دهكده و یه لیوان شراب بنوشی ! و تا دیر وقت با دوستات گیتار بزنی و خوش بگذرونی ....

 

یكى از استادان رشته ى فلسفه ، در یكى از دانشگا هها وارد كلاس درس مى شود و به دانشجویان می گوید می خواهد از آنها امتحان بگیرد ، بعدش صندلى اش را بلند می كند و می گذارد روى میزش ، و می رود پاى تخته سیاه ، و روى تابلو ، چنین مى نویسد :
 ثابت كنید كه اصلا این " صندلى " وجود ندارد !
دانشجویان ، مات و منگ و مبهوت ، هر چه به مغز شان فشار می آورند و هر چه فرضیه ها و فرمول هاى فلسفى و ریاضى را زیر و بالا می كنند ، نمى توانند از این امتحان سر بلند بیرون آیند . تنها یك دانشجو ، با دو كلمه ، پاسخ استاد را می دهد . او روى ورقه اش می نویسد : كدام صندلى ؟؟

از محبت نار ، نوری می شود

وزمحبت دیو ، حوری می شود

 

« مولوی

فقط وقتی مجازیم از بالا به كسی نگاه كنیم كه بخواهیم از زمین بلندش كنیم.

آدم ها فقط در یك چیز مشتركند: متفاوت بودن .

انسانها باید یاد بگیرند كه اشتباهات هوشمندانه، قسمتی از هزینه پیشرفت هستند

 

دلم را همچون نی لبكی چوبین بر لب های خود بگذار
و زیباترین نغمه هایت را در فضای زندگی مردمان مترنم كن!
چنان بنواز دلم را كه هرجا نفرتی هست,عشق باشم من!
هر جا زخمی هست,مرهم باشم من!
هرجا تردیدی هست,ایمان باشم من!
هرجا ناامیدی هست,امید باشم من!
هرجا تاریكی هست,روشنایی باشم من!
هرجا غمی هست,شادمانی باشم من!
خدایا!
توانم ده تا دوست بدارم بی چشم داشت و بفهمم دیگران را حتی اگر نفهمند مرا!
آمین!

بخوان ما را                             منم پروردگارت

 

خالقت از ذره ای ناچیز           

 

صدایم کن مرا

 

آموزگار قادر خود را               

 

قلم را،علم را،من هدیه ات کردم

 

بخوان مارا

 

منم معشوق زیبایت                

 

 منم نزدیک تر از تو به تو

 

اینک صدایم کن                      

 

رها کن غیر ما را سوی مابازآ

 

منم پروردگار پاک بی همتا         

 

منم زیبا که زیبا بنده ام را دوست می دارم

 

تو بگشا گوش دل                    

 

پروردگارت با تو میگوید:تو در بیکران دنیای تنهایان، رهایت من نخواهم کرد                            

 

تو راه بندگی طی کن

 

عزیزا،من خدایی خوب میدانم        

 

تو دعوت کن مرا بر خود

 

به اشکی ،یا خدایی ،میهمانم کن

 

که من چشمان اشک آلوده ات را دوست میدارم

 

طلب کن خالق خود را

 

بجوی مارا       تو خواهی یافت                که عاشق میشوی بر ما        و عاشق میشوم بر تو

 

که وصل عاشق و معشوق هم                 آهسته میگویم خدایی عالمی دارد

 

قسم بر عاشقان پاک با ایمان                  قسم بر اسب های خسته در میدان

 

تو را در بهترین اوقات آوردم                           قسم بر عصر روشن

 

تکیه کن بر من

 

قسم بر روز ، هنگامی که عالم را بگیرد نور

 

قسم بر اختران روشن، اما دور                رهایت من نخواهم کرد            بخوان مارا

 

که میگوید که تو خواندن نمیدانی؟

 

تو بگشا لب                               

 

تو غیر از ما خدای دیگری داری؟

 

رها کن غیر مارا                       

 

 آشتی کن با خدای خود

 

تو غیر از ما چه می جویی؟                تو با هر کس به جز ما ،چه میگویی؟

 

وتو بی من چه داری؟هیچ!        

 

هزاران کهکشان و کوه ودریا را

 

خورشید و گیاه و نور وهستی را

 

برای جلوه خود آفریدم من

 

ولی وقتی تو را من آفریدم

 

بر خودم احسنت میگفتم

 

تویی زیباتر از خورشید زیبایم

 

تویی والاترین مهمان دنیایم

 

که دنیا بی تو ،چیزی چون تو را ،کم داشت

 

تو ای محبوب ترین مهمان دنیایم

 

نمیخوانی چرا ما را؟؟

 

مگر کسی هم با خدایش قهر میگردد؟

 

هزاران توبه ات را گرچه بشکستی

 

ببینم ،من تو را از درگهم راندم!

 

اگر در روزگار سختیت خواندی مرا

 

اما به روز شادیت ،یک لحظه هم یادم نمیکردی

 

به رویت بنده من؟هیچ آوردم؟؟

 

که میترساندت از من ؟رها کن  ان خدای دور را

 

این منم پروردگار مهربانت ،خالقت

 

اینک صدایم کن مرا ،با قطره اشکی

 

به پیش اور دو دست خالی خود را

 

با زبان بسته ات کاری ندارم

 

لیک غوغای دلت را من  شنیدم

 

آیا عزیزم حاجتی داری؟

 

تو ای از ما

 

کنون برگشته ای ،اما

 

کلام آشتی را تو نمیدانی؟

 

بخوان مارا

 

بگردان قبله ات را به سوی ما

 

اینک وضویی کن

 

خجالت میکشی از من

 

بگو ،جز من ،کسی دیگر نمیفهمد

 

به نجوایی صدایم کن

 

بدان آغوش من باز است

 

برای درک اغوشم

 

شروع کن یک قدم با تو

 

تمام گام های مانده اش ، با من

تو باید یکه بودن و بی بدیل بودن خود را بفهمی.

 

خودِ یگانه ات را دوست بدار،

 

خودت را محترم بدان،

 

به صدای خودت احترام بگذار،

 

به آن گوش بسپار و به توصیه اش عمل کن.

 

با پای خود به دوزخ رفتن،

 

بهتر از آن است که با پای دیگران به بهشت بروی.

 

زیرا آزادی خود را به دیگران سپردن،

 

به هیچ وجه حلاوت بهشت را ندارد.

 

با چشمان طبیعی خودت به جهان نگاه کن،

 

چشم عاریه ای دیگران،

 

هیچ چیز را به تو نشان نخواهد داد.

 

کورانه دیگران را دنبال نکن،

 

چشمان تو برای دیدن است،

 

نه برای بستن.

 

خود را محترم بدان و دیگران را نیز.

 

همین تغییر مختصر،

 

تحولی شگرف را در زندگی ات به وجود خواهد آورد.

 

این تغییر،

 

استحاله ی روح تو را در پی خواهد داشت.

 

این جاست که تاب و شکیباییٍ نگاه می شکند

در ۲۵ سالگی آموختم که مادران از همه بهتر می دانند

 

-در ۳۵ سالگی متوجه شدم که آینده چیزی نیست

که انسان به ارث ببرد بلکه چیزی است که خود می سازد.

 

-در ۴۰ سالگی آموختم که رمز خوشبخت شدن در آن نیست که کاری را که دوست داریم انجام دهیم بلکه در آن است

 که کاری را که انجام می دهیم دوست داشته باشیم

 

-در ۴۵ سالگی یاد گرفتم که ده درصد از زندگی چیزهایی است

که برای انسان اتفاق می افتد و نود درصدآن است

 که چگونه به آن واکنش نشان می دهد

 

-در ۵۵ سالگی پی بردم که تصمیمات کوچک را باید با مغز گرفت و تصمیمات بزرگ را با قلب!!

 

-در ۶۰ سالگی متوجه شدم که بدون عشق

می توان ایثار کرد اما هرگز بدون ایثار نمی توان عشق  داشت!

 

-در ۶۵ سالگی آموختم که انسان برای لذت بردن از عمری دراز باید بعد از خوردن آنچه لازم است آنچه را میل دارد بخورد

 

-در۷۰ سالگی یاد گرفتم که زندگی مساله ی در اختیار داشتن کارت های خوب نیست بلکه خوب بازی کردن با کارت های بد است!!

 

-در ۷۵ سالگی دانستم که انسان  تا وقتی فکر می کند  نارس است به رشد و تکامل خود ادامه می دهد

و به محض اینکه گمان کرد رسیده شده دچار آفت میشود!!

 

-ودر ۸۰ سالگی پی بردم که دوست داشتن و

مورد محبت قرار گرفتن بزرگ ترین لذت جهان است(چقدر دیر فهمیدم!)

 

-بعدش هم دیگه مُردم!!!

در یکی روز عجیب، مثل هر روزِ دگر، خسته و کوفته از کار، شدم منزل خویش. منزلم بی غوغا، همسر و فرزندان، چند روزی است مسافر هستند، توی یک شهر غریب. فرصتی عالی بود، بهرِ یک شکوۀ تاریخی پر درد از او . . .

 

پس به فریاد بلند، حرف خود گفتم من : با شما هستم من !

خالق هستیِ این عالم و آن بالاها . . . !

من چرا آمده ام روی زمین ؟

 

شده ام بازیچه ؟ که شما حوصله تان سر نرود ؟  

بتوانید خدایی بکنید ؟ و شما ساخته اید این عالم،  

با همه وسعت و ابعاد خودش، تا به ما بنمایید، قدرت و هبیت و نیروی عظیم خودتان ؟؟؟

هیبتا، ما همگی ترسیدیم! به خداوندیتان، تنمان می لرزد . . . !

 

چون شنیدیم ز هر گوشه کنار، که شما دوزخِ سختی دارید، ... آتشی سوزنده و عذابی ابدی!

و شنیدیم اگر ما شب و روز، زِ گناهان و زِ سرپیچی خود توبه کنیم، چشممان خون بارد و بساییم به خاکِ درتان پیشانی، و به ما رحم کنید، و شفاعت باشد و صد البته کمی هم اقبال، حور و پردیس و پری هم دارید ...

من خودم می دانم که شما از سر عدل، بخت و اقبال مرا قرعه زدید، همه چیز از بخت است ! شده ام من آدم، اشرف مخلوقات، (راستی حیوانات، هرچه کردند ندارد کیفر ؟)

داشتم خدمتتان می گفتم، قسمتم این بوده، جنس من مرد شده ! آمدم من دنیا، مرز سال دو هزار. قرعه ام این کشور و همین شهر و دیار، پدرم این بوده، که به من گفت : پسر ! مذهبت این باشد ! راه و رسم و روشت این باشد !

سرنوشتم این بود. جنگ و تحریم و از این دست نِعَم ... ! هرچه شد قرعۀ من این آمد ! راستی باز سؤالی دارم، بنده را عفو کنید. توی آن قرعه کشی، ناظری حاضر بود ؟ من جسارت کردم، آب هم کز سر من بگذشته، پاسخی نیست. ولی می گویم : من شنیدم که کسی این می گفت :

 

چشمِ تنها ز خودش بی خبر است.    

                       چشم را آینه ای می باید، تا خودش دریابد،

 

تا بفهمد که چه رنگی دارد، تا تواند ز ِخودش لذّت کافی ببرد.

 

عجبا فهمیدم، شده ام آینه ای بهر تماشای شما !

به شما بر نخورد . . . ! از تماشای قد و قامتتان سیر نگشتید هنوز ؟

ظلم و جور ستمِ آینه را می بینید ؟ شاید این آینه، معیوب و کج است، خط خطی گشته و پُر گرد و غبار ! یا که شاید سر و ته آینه را می نگرید ! ور نه در ساحتتان، این همه زشتی و نازیبایی ؟

 

کمی از عشق بگوییم با هم.

عرفا می گویند، که تو چون عاشق من بوده ای از روز ازل، خلق نمودی بنده ! عجبا ! عشق ما یک طرفه ست ؟ به چه کس گویم من ؟ می شود دست زِ من برداری؟ بی خیالم بشوی؟ زورکی نیست که عاشق شدنِ ما بر هم ! من اگر عشق نخواهم چه کنم ؟ بنده را آوردی، که شوم عاشق تو ؟ که برایت بشوم والِه و حیران و خراب ؟ مرحمت فرموده، همۀ عشق و مِی و ساغر خود را تو زِ ما بیرون کش ! عذر من را بپذیر ! این امانت بده مخلوق دگر !

می روم تا کپه ام بگذارم. صبح باید بروم بر سر کار، پی این بدبختی، پی یک لقمۀ نان ! به گمانم فردا، جلوۀ عشق تو را می بینم، در نگاه غضب آلود رئیسم که چرا دیر شده . . . ! خوش به حالت که غمی نیست تو را، نه رئیسی داری، نه خدایی عاشق، نه کسی بالادست ! تو و یک آینۀ بی انصاف ! کج و کوله ست و پر از گرد و غبار. وقت آن نیست کمی آینه را پاک کنی ؟

 

خواب سنگین به سراغم آمد. کم کمک خواب مرا پوشانید.

نیمه شب شد و صدایی آمد،   

               از دل خلوت شب،   

                                   از درون خود من

 

من خدایت هستم،   

هرچه را می خواهی، عاشقانه به تو تقدیم کنم.

تو خودت خواسته ای تا باشی !

به همان خندۀ شیرین تو سوگند که تو، هرچه را می بینی، ذهن خلاق خودت خلق نمود.

هرچه را خواسته ای آمده است. من فقط ناظر بازی توام. منتظر تا که چه را یا که که را خلق کنی !

 

تو فقط یک لحظه و فقط یک لحظه، ز ِته دل، زِ درون، خواهشی نامحسوس، نه به فریاد بلند،

بلکه از عمق وجود، زِ برای عدم خود بنما،

تو همان لحظه دگر نابودی، به همان سادگیِ آمدنت.

خواهش بودن تو، علت خلقِ همه عالم شد.

 

تو به اعماق وجودت بنِگر، زِ چه رو آمده ای روی زمین ؟

پیِ حس کردن و این تجربه ها .

حس این لحظۀ تو، علّت بودن توست !

 

تو فقط لب تر کن، مثل آن روز نخست،

هرچه را می خواهی، چه وجود و چه عدم، بهر تو خواهد بود.

در همان لحظۀ آن خواستنت. و تو را یاد نباشد که چه با من گفتی؟                                              

دلبرم حرف قشنگت این بود :

شهر زاییده شدن این باشد، تا توانم که فلان کار کنم، و در این خانه ره عشق نهان گشته و من می یابم.

 

پدرم آن آقا، خلق و خویش، روشش، میراثش،  همه اش راه مرا می سازد.

بنده می خواهم از این راه از این شهر به منزل برسم.

همه را با وسواس تو خودت آوردی. همه را خلق نمودی همه را.

 

تو از آن روز که خود خواسته پیدا گشتی، من شدم عاشق تو.

دست من نیست، تو را می خواهم، به همین شکل و شمایل که خودت ساخته ای، شرّ و بی حوصله و بازیگوش، مثل یک بچۀ پر جوش و خروش،8->

ناسزا گفتن تو باز مرا می خواند، که شوم عاشق تر،

 

هرچه معشوق به عاشق بزند حرف درشت،

رشتۀ عشق شود محکمتر ....................!

 

دیر بازی ست به من سر نزدی !

نگرانت بودم، تا که آمد امشب و مرا باز به آواز قشنگت خواندی!

و به آواز بلند، رمز شب را گفتی :

" من چرا آمده ام روی زمین ؟ "

 

باز هم یادم باش! مبر از یاد مرا

همه شب منتظر گرمیِ آغوش توام.

عشق بی حد و حساب من و تو بهر تو باد . . . !

 

خواب من خواب نبود! پاسخی بود به بی مهری من،

 

پاسخ یک عاشق . . . . . . . . . . . . . . . . .

 

به خداوند قسم، من از آن شب،

دل خود باخته ام بهر رسیدن

به عزیزم  به خدا

گفت : «مي ... مي خوري مـ ... مـ ... محبوبه ؟»
كيسه‌ي پفك را گرفت جلوم . گفتم : «بچه شدي تو هم ؟» . دستش را عقب كشيد . يك سال مي شد كه عروسي كرده بوديم . از روي مبل بلند شد . قد بلند بود و لاغر . رفت كنار پنجره و پرده كركره را بالا داد . نور ، هجوم آورد توي هال . تلويزيون روشن بود . گفت : «تا ... تا ... تازه اومـ ... مدن ؟ » .
نگاهش به پايين بود . به خانه‌ي ويلايي آن طرف كوچه انگار . چند ماهي بود كه خالي بود . گفتم : «دو سه روزي مي شه . تو ماموريت بودي» . توي يك شركت ساختماني كار مي كرد . از كيسه‌ي پفكي كه دستش گرفته بود ، يكي برداشت : «چند نـ ... نفرن؟ » .
بلند شدم و رفتم كنارش . گفتم : «سه نفر» .
گفت : «هـ ... هـ ... همين حالاش كه سـ ... سه نفرن»
دختر و پسر كوچكي توي حياط ، لاي درخت‌هاي خانه‌ي ويلايي دنبال هم مي‌دويدند. گفتم :« اينا كه دوتان» .
ابروهاي كلفتش را بالا داد و با انگشت اشاره كرد : «نيگا ، اين يـ ... يك ، اين د...دو ، اينم
سـ ... سـ .... سه » .
دست هام را روي سكوي پنجره گذاشتم . بازويم را گرفت و كنارم كشيد : «كـ ... كنار بيا
خـ ... خره مي بيننت » .
روبرومان ، پشت شيشه هاي قدي خانه‌ي ويلايي ايستاده بود . تاپ قرمز تنش بود و دامن گلدار سفيد پايش . رفته بود بالاي چهارپايه و شيشه را از داخل دستمال مي‌كشيد.
گفت :«با شوهرش مي ... مي ... ميشن چـ ... چهار تا » .
گرمم شده بود . از كنار مبل و تلويزيون گذشتم و رفتم توي آشپزخانه . گفتم : «نداره».
بالا تنه اش را از پشت پيشخوان مي ديدم . خودش را مثل بچه ها پشت ستون كنار پنجره قايم كرده بود . گفت : «تـ ... تو از كجا مي ... مي دوني؟» .
كولر را روشن كردم . يك استكان از جاظرفي برداشتم :«چايي كه نمي خوري؟». چيزي نگفت . تي‌شرت مشكي اش تنش بود . چاي ريختم . گفتم :«خودتو نمال به ديوار ، گچي مي شي » . كمي از ستون فاصله گرفت .
«ديروز كه رفته بودم خريد ، ديدمش . با هم برگشتيم».
يك دانه پفك توي دهانش گذاشت : «خب ؟ » . وقتي گير مي داد به چيزي ول‌كن نبود . استكان چاي را برداشتم و از آشپزخانه بيرون آمدم : «هيچي ، زن خوبيه ، مي‌گفت شوهرش دو سال پيش مرده ». نشستم روي مبل . باد كولر مي زد به صورتم . تلويزيون چيزي نداشت . كنترل را برداشتم و خاموشش كردم . كنار پنجره ، سيخ ايستاده بود .
«نمي‌ياي بشيني ؟» .
كيسه‌ي خالي پفك را از پنجره انداخت بيرون . از توي قندان يك قند برداشتم و گفتم: «امروز بريم خونه مامان اينا؟» .
نشست كنارم : «نه مـ ... محبوبه خيلي خـ ...خـ ... خستم» .
يك قلپ چاي خوردم :«تو هم كه يا نيستي ، يا خسته اي» . خم شد طرفم و خواست پيشاني ام را ببوسد . ريش هاش پوستم را اذيت مي كرد . خودم را عقب كشيدم :«چاييم ريخت ...» . بلند شد و رفت توي اتاق خواب :«ما...ماشاا... د...د...دو تا بچه».
گفتم :«حسوديت مي شه ؟» .
صداش از اتاق خواب آمد :«بـ ... بـ ... به شوهرش؟»
داد زدم : «حرف دهنتو بفهم » . از اتاق بيرون آمد . دستش به شلوارش بود . شلوارش را بالا كشيد :«مـ ... مـ ... مگه من چـ ... چي گفتم؟» .
به پنجره نگاه كردم : «حرف مفت مي زني ديگه ؛ همة زحمتش با منه » .
كمربندش را سفت كرد و گفت :«مي گي چـي ... چيكار كنم؟ مـي ... مي خواي خـ ... خودم جات ... ؟ » .
بلند شدم و رفتم كنار پنجره :«خفه شو حامد» . حالم خوب نبود . احمق فقط فكر خودش بود . داد زد : «يـ ... يـ ... يعني تو ا... ا... از اون ... از اون ...» .
زن هنوز داشت دستمال مي كشيد . به پايين شيشه رسيده بود . بچه ها پيدا نبودند . گفتم :«آره ، كمترم . خيلي ناراحتي ؟ » . چيزي به ديوار هال خورد . شيشه‌ي عطرش را كوبيده بود به ديوار. دست‌هاش را مثل ديوانه ها توي هوا تكان داد : «آره لعنتي ، ناراحتم.مي فهمي لامصب ؟ ناراحتم ».
به روي خودم نياوردم . دست‌هام را به سينه زدم و گفتم :«هر وقت فرچه ات به بند
كـ ... كـ ... كونت رسيد اونوقت بچه بچه راه بنداز » .
صورتش سرخ شده بود . نفس نفس مي زد . رفت سمت در . كفش‌هاش را از روي جاكفشي برداشت : «من مي رم خير سرم قدم بزنم » .
خيلي وقت بود صداش را اينقدر روان نشنيده بودم . پوزخندي زدم و گفتم : «خوش اومدي ».
در را محكم بست . مي دانستم شب نشده منت كشي مي كند . پنجره را باز كردم . صداي پاهاش را كه انگار پله ها را دو تا يكي مي رفت پايين ، مي شنيدم . بوي عطر داشت خفه ام مي كرد . توي كوچه پيدا شد . ايستاد وسط كوچه و به بالا نگاه كرد . خودم را كنار كشيدم و پشت ستون قايم شدم . سرش را تكان داد و رفت زير ساختمان . گريه ام گرفته بود . پرده كركره را پايين دادم . زن لعنتي روبرو ديگر نبود . از روي خورده شيشه ها پريدم و نشستم روي مبل . دماغم را بالا كشيدم . تلويزيون را روشن كردم :«يك مرد كلاه به سر روي يك گاو زخمي نشسته بود و با گاو به اين طرف و آن طرف مي پريد».
كليد را انداخت به در و وارد شد . سرم را سمت پنجره برگرداندم . با كفش آمد و ايستاد روبروم . گردنش را ماليد و گفت :«چيزي نـ ... نـ ... نمي خواي و...واسه خونه ؟»

دوستان عزیز این لینک کتابهای جدیدیه که تازه آپلود کردم:


کتاب ساعات(اشعار راینر ماریا ریلکه)(قسمت اول):

https://www.sharemation.com/dastanhayekootah/mariarilke1.doc?uniq=c0ucqz

کتاب ساعات(اشعار راینر ماریا ریلکه)(قسمت دوم):

https://www.sharemation.com/dastanhayekootah/mariarilke2.doc?uniq=c0ucr5

پاهای کثیف(اشعار شل سیلوراستاین):

https://www.sharemation.com/dastanhayekootah/pahayekasif.doc?uniq=c0ucrb